Hobiler
Anneme Mektup
Salı, 15 Mayıs 2012 14:40

 Semra Şimşek

İşte bir Anneler Günü daha...

İçim buruk yine Anne...

Senden ayrı geçen bir gün daha...

Gurbet'te olduğun için, 21 yıldır hep buruk geçiriyorum bu günü...

İnsan yüz yaşına da gelse Anneciğini arıyor işte...

Nasıl aramasın ki ?..

Anne demek, sırtını yasladığın bir dağ...

Anne demek, menfaatsiz seven tek varlık...

Şu zalim Dünyada senden daha çok kollayıp koruyan başka kim var ki Anne?..

Şimdi bende bir anneyim...

Hani hep derdin ya ''Anne olmadan, anlayamazsın ana kıymetini'' diye...

Ne kadar da haklıymışsın meğer...

Şimdi senin ve tüm annelerin kıymetini daha iyi anlıyorum...

Eskiden yavrusu olan kedilere, köpeklere sadece 'şirin' gözüyle bakardım...

Ama artık bir anne gözüyle bakıyorum...

Sokakta; aç, çaresiz ve tek başına evlat büyütmenin ne olduğunu görüyorum...

Kalbim acıyor anne...

Soluğum kesiliyor anne...

İnsan anne olmak meğer ne rahatmış, meğer ne kolaymış...

Gel de sokaktaki biçare kedi, köpek anneleri gör...

İtilip kakılıyorlar, kimse saygı göstermiyor anne olduğu için...

Tek bir bebeği olsa alır giderdi buralardan ama 8,10 tane...

Hangi birini kollasın, hangi birini doyursun?..

''Yüce Yaradan annelerin yüreğini inanılmaz bir şefkat ile donatmış'' derdin...

''Yavrusunu, kendi tatlı canından daha da mukaddes olduğunu ilham etmiş annelere'' derdin...

''Bunu sadece insanoğluna değil evrendeki tüm annelerin yüreğine yüklemiştir'' derdin...

Ama buralarda bunu kimse bilmiyor Anne...

Buradaki anneler evlatlarına bunu öğretmiyor Anne...

Kendi evlatlarına bile değer vermiyorlar Anne...

Artık gözümde daha da çok yüceldin Anne...

Bana anneliği, en önemlisi de insanlığı öğrettiğin için...